شما پيشنهاد بهتري داريد؟

* مدير وبلاگ

چه كساني با ازدواج موقت مخالف‌اند؛ دختراني كه فكر مي‌كنند رواج ازدواج موقت باعث خواهد شد سنت حسنه‌ي ازدواج (دائم) منسوخ شود؛ زناني كه گمان مي‌كنند در ازدواج موقت حقوق زنانه رعايت نمي‌شود و همه چيز به كام مردان است؛ كساني كه نگران تقواي اجتماعي هستند و گمان مي‌كنند با شيوع ازدواج موقت؛ كانون خانواده از هم مي‌پاشد و پايه‌هاي عفاف مي‌لرزد؟ ديگر چه كسي مخالف است؛ كساني كه مي‌گويند ازدواج موقت رسم مدرني نيست و كار بي‌كلاسي محسوب مي‌شود؟

اما به نظرم استدلالاتي كه در اين زمينه بيان مي‌شود، آن قدر سست است كه اصلاً نبايد توجهي به آن‌ها كرد. دختراني كه نگران‌اند تا ازدواج موقت آن‌ها را بي‌شوهر كند، واقعاً چه فكري مي‌كنند؟ گمان مي‌كنند مردي كه نياز واقعي به ازدواج دارد، با ازدواج موقت مي‌تواند نيازهاي خود را برطرف كند؟ فكر مي‌كنند «موقت» مي‌تواند جاي «دايم» را بگيرد؟ تازه فرضا‌ً هم چنين باشد، اين چه توجيهي است كه مردان و زنان را از ازدواج موقت محروم كنيد تا آن‌ها مجبور باشند به ازدواج دايم تن بدهند؟ آيا ازدواجي كه به اين ترتيب سر بگيرد بر اساس نيازهاي كاذبي نيست كه وقتي برطرف شود همه چيز سرد خواهد شد؟ آيا به خاطر همين ازدواج‌ها نيست كه حالا آمار طلاق اين همه بالاست؟

مدافعان حقوق زنانه چه مي‌گويند؟ مي‌خواهيد بگوييد اگر ازدواج موقت نباشد، حقوق زنان داده شده و اگر باشد اين حقوق خورده شده است؟ مي‌خواهيد بگوييد زنان به خاطر ازدواج موقت مورد ظلم واقع مي‌شوند؟ اما چه كسي آن‌ها را واداري به اين كار مي‌كند؟ خب نكنند، اختيار زندگي‌‌شان را دارند! مگر كسي مجبورشان كرده؟ آن‌ها هم مثل مردها هستند، اگر دل‌شان بخواهد مي‌توانند انتخاب كنند و اگر نخواهند نه.

آن‌ها كه از اخلاق عمومي دم مي‌زنند، چطور؟ آيا واقعاً فكر مي‌كنند جامعه‌ي امروز از لحاظ اجتماعي، خيلي استانداردهاي بالايي دارد و همه چيز خيلي پاك و معركه است؟ آيا از آن چه كه در زير پوست جامعه مي‌گذرد خبر ندارند؟ يا شايد هم فكر مي‌كنند اگر ازدواج موقت باب شود، اوضاع خيلي بدتر از اين مي‌شود؟

شما را به خدا بس كنيد. ازدواج موقت، باز كردن يك منفذ است تا اين فشارهايي كه دارد همه چيز را از درون نابود مي‌كند، كمي تخليه شود. البته من هم موافقم كه براي اين كارها، به جاي تبليغات كردن و هو كشيدن، بهتر است گام‌هاي فرهنگي و علمي برداشت اما حرف آن‌هايي كه مي‌گويند از كنار همه چيز بايد بگذريم و بحران و فاجعه را نبايد به روي خودمان بياوريم، درك نمي‌كنم. بله، مي‌توانيم. شايد حالا كه آتش هنوز به خانه‌ي ما نيفتاده بتوانيم چشم بر آن ببنديم اما كافي است يك جرقه به انبارتان بيفتد. دير يا زود هم مي‌افتد. اين چيزها واقعيات اجتماعي است، شوخي هم بر نمي‌دارد؟ ما درباره‌ي ارتباط دو جنس مخالف، سال‌هاست كه سكوت كرده‌ايم و همه چيز را انكار كرده‌ايم. سعي كرده‌ايم جوان‌ها را با توصيه و اندرزهاي اخلاقي كنترل كنيم. سعي كرده‌ايم همه چيز را خوب و آرام و طبيعي جلوه بدهيم؛ «نبوده است... نيست و نمي‌تواند باشد»! اين مشكلات را با كارهاي فرهنگي هم نمي‌توان حل كرد؛ با تأكيد بر ازدواج دايم هم نمي‌شود (آدمي كه شرايط ازدواج را ندارد را كه نمي‌توان به زور زن يا شوهر داد). براي حل اين مسأله بايد كمي واقع‌گراتر بود و حقايق را كمي بيش‌تر پذيرفت. بحثي كه درباره‌ي ازدواج موقت درگرفته، كم‌ترين فايده‌اش اين است كه بپذيريم مشكلي وجود دارد.

خانم‌ها، آقايان! اصلاً به چنين معضلي باور داريد؟ يا شايد پيشنهاد بهتري داريد؟

قسمتی از نوشتار یکی از خوانندگان وبلاگ (علی فرجی خیاوی) در خصوص ازدواج موقت

ازدواج موقت را بنده در دین مبین اسلام و فقه جعفری به طور اتم منکر نبوده و نیستم بلکه تا کید بنده بر این است که در شرایط کنونی این که ما علم برداریم که ای مردم بیاید ازدواج موقت کنیم نميتواند كار معقولي باشد و ناكارآمد براي رسيدن به هدفي كه به دنبالش هستيد .

ضرورت اجتماعی بودن ازدواج موقت قابل قبول بنده نيز ميباشد و سخن حق را بايد پذيرفت اما در حال حاظرامری است نتنها مفید فایده نیست بلکه مضر و مهلک است كه براي اين ادعا هم دليل دارم

1- اگر ما قايل به رواج علني ازدواج موقت شويم و اين امر به صورت محسوس در جامعه رواج يابد اولين ضربه اي كه متوجه مردم اجتماع ميشود اين است که بنیاد خانواده سست و رو به زوال مینهد اگر به فطرت سليم خودمان رجوع كنيم اذعان ميكنيم كه اگر مثلا دختر و پسر جواني كه در اون جواني قرار دارند اگر همان روزهاي اول طغيان غريزه جنسي به ازدواج موقت روي بياورند به نظر شما ميتواند ثبات روانشناختي جنسي داشته باشد يا خير ؟ البته امروز علم روانشناسي با اتكال به علوم و فنون جديد (البته سواي مكتب هاي افراطي چون فروديسم) به اين سخن بنده اذعان دارند كه اگر هر لحظه كه انسان هواي شهواني بر او غالب شد بتواند به نحوي از انحا خود را ارضا كند نميتواند در آينده همسري مطلوب و پدر و مادري ايده آل براي خانواده اش باشد چرا كه اين فرد هميگونه رشد شخصيتي مي بابد و به دنبال تنوع طلبي در موارد جنسي خواهد بود و از طرف ديگر امر غريزه جنسي فقط اطفا ميل جنسي نيست چرا كه در وراي اين مهم مسايلي چون عشق وابستگي روحي نهفته است ايا كسي كه با چندين نفر ميتواند از همان اوان جواني آرامش جنسي يابد ميتواند در آينده به خانواده خود وفا دار بماند ؟ مسلما خير البته متاسفانه در اين موارد حقير اندكي جانب ادب را مراعات نكردم و عذر ميخواهم .براي نمونه ميتوانيد فيلم سينمايي من ترانه 15 سال دارم را نگاه كنيد مضامين خوبي دارد؟!

3- در قسمتي از احتجاج خود فرموده ايد(اين احكامي كه فرموده ايد موضوعش توسط اسلام از ميان برداشته شده و احكام آن نيز در راستاي محو تدريجي سنت برده داري بوده است، اما آيا ميل جنسي نيز مانند اين هاست كه احكامش نيز مشابه ان ها باشد؟ مخصوصا ان نوع ازدواجي كه اسلام روي آن تاكيد نيز دارد آيا به نظر شما در رديف اين احكام قرار دارد؟)بله بنده نيز قبول دارم اسلام عزيز در جهت ارتفاع اين احكام بوده است و نبايد اين موارد را با ازدواج موقت قياس كرد حرف حقي است از سوي و لي از سوي ديگر هم بنده عرض كرده بودم كه اين موارد فقط مثال نقض براي از ميان رفتن برخي از احكام در فقه اثناعشري است و اگر ما كمي خلاقيت به خرج دهيم مي فهميم كه اگرچه ازدواج موقت ميتواند در شرايط بهراني ( كه البته از ديد بنده چندان هم بهراني نيست چرا كه هر جا معنويت باشد همه چيز در سايه سار اين معنويت و بلوغ معنوي انسان ميتواند همه ابعاد زندگي اش را به صورت معقول و منطقي سروسامان دهد حتي غريزه جنسي) ميتواند كارساز باشد (از باب همان اكل ميته) اما نه به صورت علني و نه براي هر كس. اري اين امر ميتواند براي زن و مردهايي كه سن شناسنامه اي انها بسيار بالاتر از فرد جواني باشد كه در كوره راه جواني قدم ميگذارد به زبان خودماني تر براي افراد نخاله اي كه به جز شكم و يك وجب پايين تر از ان نمي انديشند و از جامعه و افراد جامعه چيزي جز آن نميخواهند همين حرف شما چه بسا كارساز باشد اما به نظر شما ايا به فرض جوان بيست ساله اي چون اقاي بابك كه بدنبال خانم جواني براي ازدواج موقت هست ميتواند درمان درد باشد ؟ !

به نام خدا

جناب آقاي علي فرجي

سلام

--------------------------------

" فرموده ايد كه: بنده به عنوان یک دوست پیشنهاد میکنم اولا فلسفه ازدواج موقت را مطالعه کنید"

--------------------------------

در مورد فلسفه ازدواج موقت بايد عرض كنم كه ازدواج مواقت يك ضرورت اجتماعى است. اين يك قانون كلى و عمومى است كه اگر به غرايز طبيعى انسان به صورت صحيحى پاسخ گفته نشود براى اشباع آنها متوجه راههاى انحرافى خواهد شد، زيرا اين حقيقت قابل انكار نيست كه غرايز طبيعى را نميتوان از بين برد، و فرضا هم بتوانيم از بين ببريم، چنين اقدامى عاقلانه نيست زيرا اين كار يك نوع مبارزه با قانون آفرينش است. بنابراين راه صحيح آن است كه آنها را از طريق معقولى اشباع و از آنها در مسير سازندگى بهره بردارى كنيم. اكنون اين سؤال پيش مى ايد كه در بسيارى از شرايط و محيطها، افراد فراوانى در سنين خاصى قادر به ازدواج دائم نيستند، يا افراد متاهل در مسافرت هاى طولانى و يا ماموريت ها با مشكل عدم ارضاى غريزه ى جنسى روبرو مى شوند. اين موضوع مخصوصا در عصر ما كه سن ازدواج بر اثر طولانى شدن دوره ى تحصيل و مسائل پيچيده ى اجتماعى بالا رفته، و كمتر جوانى ميتواند در سنين پايين يعنى در داغ ترين دوران غريزه جنسى اقدام به ازدواج كند، شكل حادترى به خود گرفته است. با اين وضع چه بايد كرد؟ آيا بايد مردم را به سركوب كردن اين غريزه (همانند رهبان ها و راهبه ها) تشويق نمود؟ يا اين كه آنها را در برابر بى بند و بارى جنسى آزاد گذاشت و شاهد صحنه هاى زننده بود؟ و يا اينكه راه سومى را در پيش بگيريم كه نه مشكلات ازدواج دائم را به بار آورد و نه آن بى بند و بارى جنسى را؟ خلاصه اينكه،» ازدواج دائم «نه در گذشته و نه در امروز به تنهايى جوابگوى نيازمنديهاى جنسى همه طبقات مردم نبوده و نيست، و ما بر سر دو راهى قرار داريم يا بايد فحشاء را مجاز بدانيم و يا طرح ازدواج موقت را بپذيريم، معلوم نيست آنها كه با ازدواج موقت و فحشاء مخالفند چه جوابى براى اين سؤال دارند؟ طرح ازدواج موقت، نه شرايط سنگين ازدواج دائم را دارد كه با عدم تمكن مالى يا اشتغالات تحصيلى و مانند آن نسازد و نه زيان هاى فجايع جنسى و فحشاء را در بر دارد.

-----------------------------------------

فرموده ايد:

" نمونه های بسیاری هم در فقه شیعه و سنی از این قبیل داریم مثلا برده و احکام برده و کنیز ایا چون در اسلام جایز است الان و در عصر حاظر محلی برای بحث دارد."

-------------------------------------------

اين احكامي كه فرموده ايد موضوعش توسط اسلام از ميان برداشته شده و احكام آن نيز در راستاي محو تدريجي سنت برده داري بوده است، اما آيا ميل جنسي نيز مانند اين هاست كه احكامش نيز مشابه ان ها باشد؟ مخصوصا ان نوع ازدواجي كه اسلام روي آن تاكيد نيز دارد آيا به نظر شما در رديف اين احكام قرار دارد؟

از همراهي شما با اين وبلاگ سپاسگزارم.