قسمتی از نوشتار یکی از خوانندگان وبلاگ (علی فرجی خیاوی) در خصوص ازدواج موقت

ازدواج موقت را بنده در دین مبین اسلام و فقه جعفری به طور اتم منکر نبوده و نیستم بلکه تا کید بنده بر این است که در شرایط کنونی این که ما علم برداریم که ای مردم بیاید ازدواج موقت کنیم نميتواند كار معقولي باشد و ناكارآمد براي رسيدن به هدفي كه به دنبالش هستيد .

ضرورت اجتماعی بودن ازدواج موقت قابل قبول بنده نيز ميباشد و سخن حق را بايد پذيرفت اما در حال حاظرامری است نتنها مفید فایده نیست بلکه مضر و مهلک است كه براي اين ادعا هم دليل دارم

1- اگر ما قايل به رواج علني ازدواج موقت شويم و اين امر به صورت محسوس در جامعه رواج يابد اولين ضربه اي كه متوجه مردم اجتماع ميشود اين است که بنیاد خانواده سست و رو به زوال مینهد اگر به فطرت سليم خودمان رجوع كنيم اذعان ميكنيم كه اگر مثلا دختر و پسر جواني كه در اون جواني قرار دارند اگر همان روزهاي اول طغيان غريزه جنسي به ازدواج موقت روي بياورند به نظر شما ميتواند ثبات روانشناختي جنسي داشته باشد يا خير ؟ البته امروز علم روانشناسي با اتكال به علوم و فنون جديد (البته سواي مكتب هاي افراطي چون فروديسم) به اين سخن بنده اذعان دارند كه اگر هر لحظه كه انسان هواي شهواني بر او غالب شد بتواند به نحوي از انحا خود را ارضا كند نميتواند در آينده همسري مطلوب و پدر و مادري ايده آل براي خانواده اش باشد چرا كه اين فرد هميگونه رشد شخصيتي مي بابد و به دنبال تنوع طلبي در موارد جنسي خواهد بود و از طرف ديگر امر غريزه جنسي فقط اطفا ميل جنسي نيست چرا كه در وراي اين مهم مسايلي چون عشق وابستگي روحي نهفته است ايا كسي كه با چندين نفر ميتواند از همان اوان جواني آرامش جنسي يابد ميتواند در آينده به خانواده خود وفا دار بماند ؟ مسلما خير البته متاسفانه در اين موارد حقير اندكي جانب ادب را مراعات نكردم و عذر ميخواهم .براي نمونه ميتوانيد فيلم سينمايي من ترانه 15 سال دارم را نگاه كنيد مضامين خوبي دارد؟!

3- در قسمتي از احتجاج خود فرموده ايد(اين احكامي كه فرموده ايد موضوعش توسط اسلام از ميان برداشته شده و احكام آن نيز در راستاي محو تدريجي سنت برده داري بوده است، اما آيا ميل جنسي نيز مانند اين هاست كه احكامش نيز مشابه ان ها باشد؟ مخصوصا ان نوع ازدواجي كه اسلام روي آن تاكيد نيز دارد آيا به نظر شما در رديف اين احكام قرار دارد؟)بله بنده نيز قبول دارم اسلام عزيز در جهت ارتفاع اين احكام بوده است و نبايد اين موارد را با ازدواج موقت قياس كرد حرف حقي است از سوي و لي از سوي ديگر هم بنده عرض كرده بودم كه اين موارد فقط مثال نقض براي از ميان رفتن برخي از احكام در فقه اثناعشري است و اگر ما كمي خلاقيت به خرج دهيم مي فهميم كه اگرچه ازدواج موقت ميتواند در شرايط بهراني ( كه البته از ديد بنده چندان هم بهراني نيست چرا كه هر جا معنويت باشد همه چيز در سايه سار اين معنويت و بلوغ معنوي انسان ميتواند همه ابعاد زندگي اش را به صورت معقول و منطقي سروسامان دهد حتي غريزه جنسي) ميتواند كارساز باشد (از باب همان اكل ميته) اما نه به صورت علني و نه براي هر كس. اري اين امر ميتواند براي زن و مردهايي كه سن شناسنامه اي انها بسيار بالاتر از فرد جواني باشد كه در كوره راه جواني قدم ميگذارد به زبان خودماني تر براي افراد نخاله اي كه به جز شكم و يك وجب پايين تر از ان نمي انديشند و از جامعه و افراد جامعه چيزي جز آن نميخواهند همين حرف شما چه بسا كارساز باشد اما به نظر شما ايا به فرض جوان بيست ساله اي چون اقاي بابك كه بدنبال خانم جواني براي ازدواج موقت هست ميتواند درمان درد باشد ؟ !